Gdańsk.Strony internetowe · 2026

Część 01Miasto jako brief

Strony internetowe w Gdańsku czerpią z dwóch zupełnie różnych tradycji: hanzeatyckiego handlu i współczesnego gamingu. Jedno i drugie jest o tym samym — o wymianie. W projekcie to słychać. Każda mapa cyfrowa jest odbiciem mapy fizycznej — i w Gdańsku to widać jak nigdzie indziej. Zanim usiądziemy do projektowania strony dla firmy z tego miasta, czytamy miasto samo w sobie: co je zbudowało, co je łamało, co je dziś określa. Strona internetowa nie powstaje w próżni. Powstaje w kontekście ulicy, na której stoi biurko klienta — nawet jeśli klient tego nie artykułuje.

Gdańskie strony mają szerszy oddech. Zawsze jest w nich horyzont — linia wody, linia kadrowania. Byłoby błędem projektować je ciasno.

Projekt jest zawsze o mieście, nawet kiedy wydaje się być o produkcie.

Część 02Sektory i kto zamawia

Rynek Gdańska ma wyraźne centra grawitacji. Nie wszystkie branże są tu reprezentowane równomiernie — i to jest informacja ważniejsza niż oficjalne statystyki GUS. Kto zamawia strony w Gdańsku? Najczęściej firmy z tych pięciu obszarów:

W kolejności częstości briefów, które trafiają do studia. Pierwsza pozycja — Gamedev — nie jest przypadkowa. To branża, która w Gdańsku generuje najwięcej zapytań o nowe strony. Dla firm z tego sektora strona to nie wizytówka, tylko narzędzie sprzedażowe.

Czego brakuje w lokalnym rynku

Część branż w Gdańsku jest niewidoczna na rynku stron — nie dlatego, że nie istnieje, tylko dlatego, że zamawia je gdzie indziej: w Warszawie, u sieciowych agencji albo u freelancerów. To wpływa na to, jakie projekty są tu naturalne, a jakie trzeba budować od zera, bez lokalnych wzorców.

Część 03Tkanka — gdzie rosną marki

Gdańsk ma kilka dzielnic, które warto znać, zanim napisze się pierwszą linię copy. Nie dlatego, że brief ma się do nich odnosić, tylko dlatego, że tam siedzi decydent — i jego codzienność wpływa na to, co uzna za „naturalnie wyglądające”.

Punkty odniesienia

Kilka miejsc, które są w każdym briefie z Gdańska — choćby jako element moodboardu, choćby jako negacja („chcemy, żeby to nie wyglądało jak…”):

Część 04Estetyka lokalna

Jest taka rzecz — nie da się jej udowodnić, da się tylko zaobserwować — że firmy z Gdańska preferują określony język wizualny. Nie jest to kwestia gustu pojedynczego klienta; to kwestia ekosystemu. Jeśli konkurencja wygląda jakoś, to albo jesteś częścią tego kodu, albo świadomie się z niego wyłamujesz.

W Gdańsku dominują trzy wzorce, które zauważamy w projektach konkurencji — i które świadomie rozważamy w każdym nowym briefie: siatki o wyraźnej hierarchii, ograniczone palety kolorystyczne (często jeden akcent) oraz typografia, która nie próbuje być „oryginalna” na siłę. Lokalny rynek nie lubi eksperymentu jako demonstracji; lubi eksperyment jako lepszą odpowiedź na problem.

To nie znaczy, że robimy tu projekty zachowawcze. Znaczy, że wiemy, kiedy odważny gest jest czytany jako odważny gest, a kiedy jako brak kontroli. W Gdańskuta granica leży nieco inaczej niż w Warszawie czy we Wrocławiu.

Część 05Chronologia cyfrowa

Cyfrowa historia Gdańska nie zaczyna się od pierwszej strony internetowej. Zaczyna się od momentu, w którym miasto zdecydowało, czym chce być po transformacji. Od tamtej decyzji do dzisiejszej sceny stron internetowych mija 37 lat. Oto jej skrót.

Część 06Co z tego wynika dla projektu

Jeżeli zamawiasz stronę internetową w Gdańsku — niezależnie od tego, czy pracujesz z nami, czy z innym studiem — warto zadać trzy pytania, na które mieszkańcy Gdańskamają lepsze intuicje niż ktokolwiek spoza miasta:

• Czy chcemy, żeby strona sygnalizowała rodowód miejsca, czy wolimy być postrzegani jako firma bez adresu?
• Na którym etapie customer journey nasz klient decyduje, że warto kliknąć „kontakt” — i czy ta decyzja zapada na tej stronie, czy już wcześniej?
• Czy nasza konkurencja w Gdańsku ma strony, z którymi konkurujemy wizualnie, czy są one na tyle różne, że możemy sami ustalić standard?

Odpowiedzi na te trzy pytania są zwykle ważniejsze niż wszystkie moodboardy razem wzięte. Są też trudniejsze do zdobycia — i dlatego ten esej ma sens. Pisząc o Gdańsku, piszemy o kontekście, w którym powstanie twój projekt — niezależnie od tego, czy przyjdziesz z tym briefem do nas, czy do kogoś innego.

Gdańsk to miasto 486 000 mieszkańców. Co roku dziesiątki — może setki — lokalnych firm zamawiają nowe strony internetowe. Większość z nich dostanie projekt, który mogliby zamówić z dowolnego miejsca w Polsce. Niektóre dostaną projekt, który bez Gdańska nie miałby sensu. Różnica między tymi dwoma jest tym, o co w tej serii notatek nam chodzi.